Co to jest współuzależnienie?

Osoba uzależniona coraz bardziej koncentruje się na swoim uzależnieniu, zaniedbując swoją sferę fizyczną, psychiczną i społeczną. Współuzależnienie jest wynikiem destabilizacji przede wszystkim ostatniej z wymienionych sfer. Uzależniony przestaje przejmować się swoim współmałżonkiem, rodzicami, dziećmi, rodzeństwem - co powoduje u tych osób widoczne konsekwencje psychiczne. Często czują się one odrzucone, skrzywdzone, żyją w ciągłym stresie, niepewne przyszłości swojej ani bliskiej im osoby uzależnionej. Czasami obok miłości do tej osoby pojawia się jednocześnie nienawiść, co skutkuje wykształceniem silnego poczucia winy. Z biegiem czasu tak, jak życie osoby uzależnionej koncentruje się wokół danej substancji bądź zachowania, tak życie jego bliskich koncentruje się wokół niego. Konsekwencje takiego stanu rzeczy mogą być następujące:

- szukanie usprawiedliwień osoby uzależnionej,
- zaprzeczanie, że istnieje problem,
- ukrywanie uzależnienia bliskiej osoby przed innymi,
- przejmowanie kontroli nad zachowaniem osoby uzależnionej (np. w przypadku alkoholu - próba przejęcia kontroli nad piciem, objawiająca się ograniczaniem sytacji alkoholowych, wylewaniem alkoholu, kupowaniem alkoholu osobie uzależnionej, aby ta nie wychodziła sama z domu itp.),
- przejmowanie odpowiedzialności za zachowanie osoby uzależnionej (w tym prezentowanie takich zachowań, jak chronienie uzależnionego przed konsekwencjami jego zachowań, np. spłacanie jego długów, załatwianie zwolnień lekarskich itd.),
- przejmowanie za osobę uzależnioną obowiązków domowych, które ta zaniedbuje.

Według PARPA powyższe zachowania mogą prowadzić do:
- nerwic,
- zaburzeń życia emocjonalnego (chaos emocjonalny, huśtawka nastrojów, stany lękowe i depresyjne, napięcie i stan ciągłego pogotowia emocjonalnego),
- zakłóceń czynności poznawczych (zagubienie, chaos poznawczy, brak poczucia sensu i celu, zakłócenie wzorców normy i zdrowia, nierealistyczne oczekiwania),
- pustki duchowej i braku nadziei,
- samotności,
- poczucia niemożności rozstania się,
- czasami nadużywania substancji psychoaktywnych (zwłaszcza leków nasennych i uspokajających),
- trudności w rozpoznawaniu własnych potrzeb, w realizacji własnych pragnień, ambicji i celów,
- wyraźnie odczuwanego obniżenia jakości życia.

Jeżeli masz w swoim otoczeniu osobę uzależnioną i rozpoznajesz u siebie wyżej wymienione cechy, potrzebujesz fachowej pomocy. Możemy Ci pomóc - skontaktuj się z nami, jeżeli chcesz uzyskać więcej informacji na ten temat.
 

Dane kontaktowe

Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień OAZA

87-850 Choceń ul. Ługowiska 1